به نام خدایی که پهنه ای به نام ایران را افرید....و مردمان ان را نگین انگشتر جهانیان نمود....

امروز بدون هیچ برنامه ای اومدم می خوام هر چیزی که از ذهنم تراوش میکنه بنویسم.

منم آریایی نشان خوش زبان                                              که کوروش بود نام من بی زیان
اگر خون من در رگت حاضر است                                        اگر هورمزدا بر جهان ناظر است
بخوان و ببین این جهان دیدنی   ست                                    به ایران ما مرز افزودنیست
چرا این چنین خوار و غافل شدیم                                         گرفتار و بیکار و قاتل شدیم
تو از آریایی و من از همان                                                 عرب کرده ای نام خود را نشان؟
مگر ما تمدن نداریم کنون                                                  که گشتیم پیش جهانی زبون
اگر کنده دشمن ولی گور من                                            تو اکنون کنی این جسد بی کفن
نگفتی که این آدمیت کجاست                                           و یا کار این خوش رعیت کجاست
کجا این دیده آید به کار                                                    به پیش طمعکار و آن نابه کار
به بابل شدم من درون آن زمان                                          که بُد نام ما بر آستان جهان
منم آنکه آمد نشانم سترگ                                               به آن نامور دین تو بس بزرگ
بیا آریایی کجایی کنون                                                     که کوروش بکردست نامت فزون
منم آشنا پور کمبوجیه                                                     جهان شد به چشم شما قرنیه
بگویم که دنیا چو یک بازی است                                         بدنبال ایران من راهی است
بیا دست من کش برون نازنین                                           از این آب بگرفته روی زمین
به ایران و کوروش تو پابند باش                                          مخالف به این سد سیوند باش
منم آریایی پدر سرزمین                                                   گرفته هم اکنون خروش زمین
از آن خوبیم رحم نکردند باز                                                نمیدانم که گویند کدامین راز
شما کشته اید این پدر را کنون                                           و غرقه وُ را غرق دریای خون
کفن من نخواهم کنون ای پسر                                           بَرم زیر دریا شبیخون بسر

 

ارد بزرگ اندیشمند بزرگ ایران می فرماید : در تاریکترین شب های ستم  ، روشنترین ستاره ها زاده می شوند

 

بیایید دست به دست هم اریایی باشیم ...روشنترین ستاره ها در تاریکی ظلم و ستم باشیم...

هم پیمان هم مادر خود(ایران) را عاری از جور وستم کنیم.

شکوه وعظت نام پاک ایران و اریایی را باز گردانیم.

دوباره سری به تاریخ پر فراز و نشیب ایران زدم ام در هیچ زمانی از تمدن بیش از سه هزار سال ایران

حتی سایه ای از سکوت در برابر ظلم را ندیدم...

بی شک ما بی غیرت ترین نسلی هستیم این دیار دلیران به خود دیده.....

مارا چه شده؟؟؟؟....مگر ما فرزندان کوروشها .سورنا ها. بابکها. مازیار ها. نادر شاهها. ابومسلمها

نیستیم؟؟؟

مگر ما تکه تکه شدن بابک خرمدین را در زیر تبر جلادان عرب فراموش کرده ایم؟؟؟

بابک چرا مرگ با عزت را به زندگی در سایه ذلت ترجیح داد؟؟؟..مگر غیر از این بود که حرامزاده های

عرب هم خوابه مادرانمان نشوند؟؟؟

مگر جز این بود این مهد خوبان کنام گردنکشان و افسار گسیخدگان نشود؟؟؟؟

سورنای بزرگ با کمتر ازنیمی سرباز دلیرانه اینگونه پای  قدرتمند روم را از خاک مقدس ایرانمان خارج کرد....

برای چه؟؟؟ ...مگر ما فرزندان ان بزرگ مردان تاریخ نیستیم؟؟؟

با خود فکرکنید چرا در کتاب تاریخ فرزندانمان اسمی از این پاکمردان برده نمی شود؟؟؟؟

چون تاریخ ایران سراسر درس ایستادگی در برابر ستم و ظلم است

و روح پاک فرزندان ایران را به اصل اریایی خود صیقل میدهد.

ظالمان از دمیده شدن روح بلند اریایی در کالبد بی جان جوانان هراس دارند.

و این تصویر تاریخ را بخوانید:

 

 

 

می گویند زمانی که سورنا سردار شجاع سپاه امپراتور ایران (( ارد دوم )) از جنگ بر می گشت به

پیرزنی برخورد .

پیرزن به او گفت وقتی به جنگ می رفتی به چه دلبسته بودی ؟

گفت به هیچ ! تنها اندیشه ام نجات کشورم بود .

پیرزن گفت و اکنون به چه چیز ؟

سورنا پاسخ داد به ادامه نگاهبانی از ایران زمین .

پیرزن با نگاهی مهربانانه از او پرسید :  آیا کسی هست که بخواهی بخاطرش جان دهی ؟

سورنا گفت : برای شاهنشاه ایران حاضرم هر کاری بکنم .

پیرزن گفت : آنانی را که شکست دادی برای آیندگان خواهند نوشت کسی که جانت را برایش میدهی تو

را کشته است و فرزندان سرزمینت از تو به بزرگی یاد می کنند و از او به بدی !

سورنا پاسخ داد : ما فدایی این آب و خاکیم . مهم اینست که همه قلبمان برای ایران می تپد . من

سربازی بیش نیستم و رشادت سرباز را به شجاعت فرمانده سپاه می شناسند و آن من نیستم .

پیرزن گفت : وقتی پادشاه نیک ایران زمین از اینجا می گذشت همین سخن را به او گفتم و او گفت

پیروزی سپاه در دست سربازان شجاع ایران زمین است نه فرمان من .

اشک در دیدگان سورنا گرد آمد .

بر اسب نشست . 

سپاهش به سوی کاخ فرمانروایی ایران روان شد .

ارد دوم ، سورنا و همه میهن پرستان ایران هیچگاه به خود فکر نکردند آنها به سربلندی نام ایران

اندیشیدند و در این راه از پای ننشستند .

به سخن ارد بزرگ : میهن پرستی هنر برآزندگان نیست که آرمان آنان است .

یاد و نام همه آنان گرامی باد .

 

نوشته شدن توسط  Empire Of FalleN

 

تولدی دیگر

درودی دوباره                                                                                                                                                    

عقربه های ساعت گذر زمان را فریاد می زد ، دست بر قلم نهادم تا شاید کمی التهاب درونم را بر پاره کاغذ سفیدی که این روزها به سیاهی می گراید بنگارم ...

جمعیت را در خیابانها می دیدم به یاد بزرگی نام ایرانی و نژاد آریایی افتادم ، نام و نژادی که روزگاری هیبتش موی را بر اندام جهانیان راست می ساخت ، نام و نژادی که کوشیدند آن را در لوای اسلام از ما بگیرند ، کوشیدند تا ندانیم و نفهمیم کیستیم و زمانی که به عقبه ی خود نگریستیم جز 1400 سال رد پای ننگین اسلام بر هویت ایرانی چیزی نیابیم ، اما دیر فهمیدند که خون و نژاد را جز با نسل کشی که این روزها در خیابانها شاهدیم نمی توانند از ما بگیرند.

کوشیدند تا اسلام را نیک جلوه دهند واز آن آیینی بسازند که یک ایرانی بتواند خود را به دلیل خیانتش به زرتشت پیامبر تبرئه کند که "اسلام کاملترین دین است" ،تاریخ خونین ورود این ننگ به ایران را همواره پنهان ساختند ، پنهان ساختند که این دین چگونه وارد این آب و خاک شده است ، پنهان ساختند که به مادرانمان تجاوز شد ، جوانانمان را کشتند تا مسلمان شویم و تمام اسناد هویتمان را سوزاندند .

مردمی که 30 سال تمامی تزویر های خونین این دین را به چشم دیدند و در خود ریختند و سوختند ، تمامی دروغ ها و خیانت های این رژیم منحوس عرب پرست را دیدند ... دیدند که سرمایه های هنگفت این آب و خاک صرف گسترش اسلام و صادرات انقلاب اسلامی در حالی می شد که کمربند فقر هر روزه ایرانیان را به زیر خود می کشید ...

به ایرانی آموختند دروغ بگوید ، تزویر و تملق پیشه کند تا بتواند در جایگاه خدمت به مردمش بنشیند تا زمانی که بر مسند خدمت نشست معیار پاداش و جزا چیزی نباشد جز دروغ ، تزویر ، تملق و ریا برای حفظ اسلام ...

شگفتا که تاریخ را مطالعه نکرده و ایرانی آریایی را به مانند دیگر مردمان پنداشته اند ... پنداشته اند مردمانمان خون جوانان پاکی که در راه آزادسازی خاکشان از دست این متجاوزان ریخته اند را فراموش می کنند ... فراموش کرده اند که آتشفشان خشم ایرانی هر زمان دهان باز کرده دیگر فرو ننشسته ...

               

                 

اما اینبار برای این جنبش نگرانم ... نگرانم که مبادا اهداف مردم منحرف شود ... مبادا تنها خیانتکارانی چون خامنه ای را مقصر این سیر نزولی تلقی و اسلام و نظام اسلامی را فراموش کنند ... فراموش کنند که خونهایی که امروز اسلام از جوانانمان ریخت ، تجاوزهایی که امروز به جوانانمان در کهریزک ها می شود برای چندمین بار است که در تاریخ تکرار می شود همانطور که با ورود اسلام وحشیگری ها و تجاوزات را برایمان به ارمغان آوردند ...

مبادا با دیدن جنایتهای این قوم ، خیانتها و جنایات افرادی که امروز خود را در هاله ی طرفداری از مردم گنجانده اند فراموش کنیم ... فراموش کنیم که خامنه ای را  چه کسی به صدارت نشاند .... چه کسی جوانان مجاهد ومیهن پرستانی که انقلاب دموکراتیک 57 را به پیروزی رساندند را با نام منافق به رگبار بست ...

هاشمی رفسنجانی که خود پرونده ای خونین دارد را به قهرمان تبدیل نکنیم ، فراموش نکنیم که از آغاز جمهوری اسلامی گرداننده ی بزرگ این نظام همان کسی است که سرمایه های این آب و خاک را به حساب باغهای پسته اش گذاشته ...

و امروز  نامه ی کروبی  به هاشمی را می خواندم که 10 روز است نوشته شده و هیچ جواب و اقدامی حتی برای پاسخ به آن انجام نشده . با خود می اندیشم که این جنایتکار خائن حتی درصدد جبران جنایات و خیانتهای خود به این مردمان پاک نیست ....


این جنبش ، جنبش آزادیست . به امید فردایی روشنی بخش برای ایران